على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3297

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

و بند كرده شده . مستدار ( mostad r ) ا . ع . حلقه و دايره . مستدام ( mostad m ) ص . ع . هميشه . و هميشگى خواهنده . مستدام ( mostad m ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هميشه و دائم و برقرار و پاينده و جاويد . و ديرينه . و على الدوام . و مستدام باد : كلمهء دعا يعنى پاينده و جاويد باد . مستدبر ( mostadber ) ص . ع . آنكه بر مىگردد ، ضد مستقبل . و آنكه آخر كار را مىنگرد . و پسندكننده . مستدخل ( mostadxel ) ص . ع . آنكه در آمدن طلب مىكند . و آنكه مداخله در كارى مىكند . مستدعا ( mostad ' ) و مستدعى ( mostad ' ) ص . پ . مأخوذ از تازى - درخواست شده و استدعا شده و خواسته شده و آرزو شده . و جستجو شده . مستدعى ( mostad'i ) ص . ع . طلب‌كننده و خواننده . مستدعى ( mostad'i ) ص . ع . مأخوذ از تازى - درخواست‌كننده و استدعا كننده . و آرزوكننده و خواهنده . مستدعيات ( mostad'ay t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - عرايض و چيزهاى درخواست شده و استدعا شده . مستدفئ ( mostadfe ' ) ص . ع . لباس گرم پوشيده . مستدق ( mostadaqq ) ا . ع . جزء باريك و يا جاى باريك . و مستدق الساعد : مقدم بازو متصل به بند دست . مستدق ( mostadeqq ) ص . ع . باريك و نازك و دقيق . و اندك . و كوچك و خرد . مستدل ( mostadall ) ص . ع . اثبات كرده شدهء با دليل و برهان . مستدمى ( mostadmi ) ا . ع . آنكه به نرمى و مدارا حق خود را از غريم خود طلب مىكند . و كسى كه سر خود را فرود آورده خون از بينى وى مىآيد . مستدير ( mostadir ) ص . ع . آنكه دور مىگرداند . مستدير ( mostadir ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مدور و كروى و گرد و دايره‌اى . مستديم ( mostadim ) ص . ع . هميشه . و نرمىكننده . و آنكه نرمى مىكند با غريم خود و بروفق و مدارا مطالبهء حق خود را از وى مىكند . مستدين ( mostadin ) ص . ع . آنكه وام مىخواهد و وام مىگيرد . و آنكه دادخواهى مىكند . مستدين ( mostadin ) ا . ع . قاضى مستذاق ( mostaz q ) ص . ع . امر مستذاق : كار تجربه شدهء معلوم . مستذرع ( mostazre ' ) ص . ع . پنهان شده . و كسى كه وسيلهء خود مىگرداند چيزى را . مستذرى ( mostazri ) ص . ع . كسى كه جستجوى پناه مىكند . و بزگشن خواه شده . مستذكر ( mostazker ) ص . ع . كسى كه ياد مىكند و آنكه در خاطر مىآورد . و نگاه دارنده . مستذكى ( mostazki ) ص . ع . شعلهء آتش تند و سوزان . مستذل ( mostazell ) ص . ع . كسى كه خوار مىكند و خوار مىپندارد . و مغلوب‌كننده . مستذم ( mostazemm ) ص . ع . كسى كه كارى مىكند كه سزاوار نكوهش مىگردد . مستذمى ( mostazmi ) ص . ع . كسى كه مىخواهد و مىگيرد . مستذنب ( mostazneb ) ص . ع . كار راست و كامل . مستذنب ( mostazneb ) ا . ع . پس‌رو . و آنكه در پيش شتران مىرود . مستر ( mestar ) ا . ع . پوشش و پرده . مستر ( mosarter ) ص . ع . پوشنده و پنهان‌كننده . مستراح ( mostar h ) ا . ع . جاى آمدن . و جاى آسايش و راحت . مستراح ( mostar h ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى لازم و كنار آب و فرناك و پاگاه و بادگاه . مستراد ( mostar d ) ا . ع . جاى آمد شد كردن شتران . مستربع ( mostarbe ' ) ص . ع . ريگ تو بر تو نشسته . و غبار بلند شده . و شتر تواناى در رفتار . و رجل مستربع بعمله : مرد شكيباى قوى كه به خودى خود در كارى ايستاده باشد . مسترة ( mosattarat ) ص . ع . جارية مسترة : دخترپردگى . مسترجل ( mostarjel ) ص . ع . راغب و مايل به سير و گشت و پياده روى . مسترجى ( mostarj ) ص . ع . اميد داشته شده . و آرزو شده . مسترحل ( mostarhel ) ص . ع . كسى كه كوچ كردن مىخواهد . مسترحلة ( mostarhalat ) ص . ع . ناقة مسترحلة : ماده شتر نجيب . مسترخص ( mostarxes ) ص . ع . آنكه ارزان مىبيند . و ارزان مىشمرد . و ارزان مىخواهد . مسترخى ( mostarx ) و ( mos - ) ( tarxi ) ص . ع . سست و فروهشته .